گروهی می پندارند که عرفان را نمی توان با عقل شناخت و این راه را باید تنها با عشق رفت

همین مسله باعث شده است که بسیاری از مردم به عرفان خوش بین نیستند

در صورتی می دانیم به یقین چنین نیست

اگر ما در زندگی نامه ی بزرگان عرفان تحقیق کنیم متوجه خواهیم شد که تمامی آنها با دانش  و عقل سلیم عرفان را پذیرفته اند .

عرفان عاقلانه یقین اندر یقین ما را به مقصد خواهد رساند

در واقع اگر خرد و یا عقل نباشد ما در هیچ راهی موفق نخواهیم بود .

سرعت در عرفان عاقلانه غبار از عشق را می زداید

اگر عرفان عاقلانه نبود یقین مثنوی مولانا، تمهیدات عین القضات، مرصاد و عباد رازی، شاهنامه فردوسی وووووو

بسیاری دیگر از آثار بزرگ به یادگار نمی ماند