سلوک عرفای اسلامی

کلمات قصار و نصایح استاد سید عبدالکریم کشمیری (ره)

1 . مکاشفات از صفای باطن بر می خیزد

2 . اگر کسی واقعاً حقایق را دید،به مطالب صوری دل نمی بندد.

3 . حالات اگر ملکه نشوند،به اندک غفلتی از بین می روند.

4 . داشتن استاد برای سالک ضروری است.

5 . کسی که هم خدا و هم خرما بخواهد ترقّی نمی کند.

6 . بهترین طریق مجاهدت نفسانی آن است که با ذکر دائم و مراقبه همراه باشد.

7 . مراقبۀ نفس از واجبات است.

8 . با تنبلی کسی به جایی نمی رسد.

9 . علما شخص متلوّن را نمی پذیرند.

10 . توسّلات و و ادعیه،زاد  همیشگی سالکان است.

11 . رعایت اغذیه روحانی همیشگی است و تأثیر آن همیشگی.

12 . تا نفس مطمئنه نشود،می ترسد.

13 . صحو بهتر از سکر است.

14 . جای صدور الهام،فلب و صدر است.

15 . سعید در کنون ذاتش سعید است نه بعداً.

16 . ذکر قلبی توجه و اثرش بهتر از ذکر لفظی است.

17 . همۀ اذکار،تروک در اعمال آن دخیل است.

18 . با تخلیه،تحلیه و تجلیه هم می آید.

19 . بیداری سحر افضل از بیداری بین الطّلوعین است.

20 . سرّ،آخرین مرحلۀ معنوی نفس انسانی است.

21 . خلاصه سلوک،در ترک ما سوی الله است.

22 . با زحمت و استقامت می توان به مقامی رسید.

23 . ما باید لیاقت پیدا کنیم تا به مقامی برسیم.

24 . نفی خواطر با مراقبه مؤثرتر است.

25 . خوب درس دادن معیار نیست،تدریس با تهذیب معیار خوبی نزد خداست.

26 . شرف اهل علم،فقر است.

27 . شیطان از سجده خوشش نمی آید،سالک لازم است سجده را ترک ننماید.

28 . از اعمال که جنبۀ تسخیر جن و امثال اینها را دارد،پرهیز باید کرد.

29 . دوری از غذاهای لذیذ برای تهذیب نفس بهتر است.

30 . از علمی که غرور بیاورد دوری باید کرد.

31 . حکمت،معرفت به حقایق اشیاست.

32 . مراقبۀ کامل و ریاضات مشروعه موجب ظهور معاینات و مکاشفات می شود.

33 . وقت عبد، فانی فی الله می شود که کارهایش برای خدا شود و خودیّت خود را نبیند.

34 . ادمان ذکر یونسیّه موجب باز شدن چشم برزخی می شود.

35 . کنه ذات حق تعالی ادراک نمی شود نه در دنیا و نه در آخرت.

36 . وجود مرض و فقر از حق است امّا ماهیتش که اسباب باشد از بنده است.

37 . برای سالک مبتدی ترک هر چیزی که جنبۀ صفات بهیمی داشته باشد ضروری است.

38 . اذکار و ادعیه با شرائط تأثیر دارد ولکن مراقبه از شرایط لازم سلوک است که حرف اول را می زند.

39 . مؤمنی که مخلص باشد با صفت استقامت،ملائکه بر او نازل می شوند.

40 . هم ملک و هم جنّ مؤمن،مؤمنین را برای نماز شب بیدار می کنند.

41 . راه برای همگان باز است و راهگشایی با ذکر یونسیّه بهتر است.

42 . قلب وقتی روشن شد کشف برایش حاصل می شود به نحو لزوم و التزام.

43 . سالک به همت و نفس مردان خدا راه می رود تا به مقصد برسد.

44 . نفی خواطر با ذکر و فکر باشد تا شیطان نفوذ نکند.

45 . عمّامه گذاشتن شرط دارد و آن این که دائم انسان در حضور خدا باشد و غفلت نکند.

46 . بزرگان اخلاق و عرفان همه رفتند،شما زحمت بکشید و جای آنها را پر کنید.

47 . هرگاه یکی از استخوان های تقوا(عارفی) بمیرد،معمولاً بعدش بلا می آید.

48 . آنهایی که من دیدم الان دیگر نیستند.

49 . اگر کسی دل به دنیا بست و (ادعای عرفان نمود)او عارف حقیقی نیست.

50 . یک علت غفلت اهل دانش،نبود استاد اخلاقی قوی است.

51 . افراط و زیاده روی در مصرف سهم امام سبب ابتلائات می شود.

52 . زهد در علمای گذشته بیشتر بوده است.

53 . مصرف اول سهم امام،فقرای اهل شیعه است و برای غیر تجویز نمی گردد.

54 . در حوزه ها باید استاد ولایت مطلقه که خود طعم آن را چشیده باشند زیاد شوند و تدریس کنند.

55 . داشتن تقوا مؤثر در فوق العادگی انسان است،نه دانستن علوم غریبه.

56 . حزن فرع و شعبه ای از تفکّر است.

57 . امامان مقام جمع الجمعی و ولایت مطلقه دارند و غیر ایشان ندارند.

58 . با خدا دوست شوید(یا خیر حبیبٍ و محبوب) و توجه به خدا داشته باشید.

59 . ذبح(قربانی) برای همه چیز خوب است.

60 . وجود همه تابع و اشعۀ وجود حقیقی حق تعالی است که در غایت خفاست.

61 . تهلیل(لا اله الا الله) برای درمان حدیث نفس خوب است.

62 . اولیاء خدا در بهشت عند ملیک مقتدر هستند،به بهشت خاص نه بهشت عمومی.

63 . برای تمرکز قوای فکری،بستن چشم خوب است،چه آنکه چشم باز است(ذهن) مشغول می گردد.

64 . مؤمن(کامل)اگر در جایی باشد صد هزار خانه اطراف در رحمت و آسایش هستند.

65 . نجف همه جایش منوّر است،گفتن یا الله یا هو هم در نجف عظمتی دارد.

66 . ملکوت هر چیزی روحانیت و باطن آن چیز است.

67 . اگر صفتی یا حالی ملکه شده باشد می ماند.

68 . قرآن زیاد خواندن،نماز شب و امثال اینها مقام می آورد.

69 . اگر کسی به مطالب دنیوی دل بست عارف حقیقی نیست.

70 . چون عبد غفلت نکند به مجاورت حق می رسد.

71 . آنجا(افراد در بهشت برزخی)به حقایق ملکوتی متنعّم هستند.

72 . با آمدن مرگ،همۀ رعایت های جسمانی پایان می پذیرد.

73 . با خدا رفیق شوید،نه او رفیق بلکه شفیق هم می باشد.

74 . همه استعداد دارند لکن توفیق الهی باید شامل حال شود.

75 . برای ورود به وادی سلوک بدون استاد نمی شود.

76 . نجف و مسجد کوفه روح و ریحان بود.

77 . ختم ذکر یونسیه،ختم همۀ عرفاء است.

78 . درون صفت رضا،تسلیم خوابیده است.

79 . خوب است انسان هر روز ساعتی با حضرت بقیه الله ارتباطی(از اذکار،دعا و توسل)داشته باشد.

80 . در حضور خدا باشید.

81 . اوّل نجف بعد قم خوب است.تهران به خاطر بچه ها میل دارم ولی مردم (اصیل)شان خوبند.

82 . (مهر ماه 1375)اهل نجف با اهل علم خوب تا نکردند که کارشان به اینجا رسید.

83 . غذای طلبگی موضوعیت دارد،جوریکه بهترین آبگوشت در خانه درست کنند،مانند غذای طلبگی نمی شود.

84 . اینهائی که چشم به اشیاء مردم از قبیل انگشتر تسبیح و دیگر لوازم دارند،آدم های خوبی نیستند و این کار بسیار بدی است.

85 . دارندۀ اسم اعظم در مقامی است که توجّه می کند و اثر می نماید.

86 . برای راهگشایی ذکر یونسیه نافع است.

87 . بهترین یاد خداوند،قرآن خواندن است.

88 . ترک واجب و عمل به محرم از کمال هر چیزی می کاهد.

89 . هر چه انسان از اهل منصب دور باشد بهتر است.

90 . ذکر را با طرب باید گفت نه با کسالت.

91 . رابطۀ شاگرد با استاد مثل عبد در برابر مولا باشد.

92 . زن و بچه که ملاصدرا نمی شوند که هر چه گفته می شود تفهیم شوند.

93 . به ذکر و ریاضت،انسان نورانیت پیدا می کند.

94 . خیلی مهم است که به نفس بهاء داده نشود.

95 . جزئی اخبار(غیر سلوکی،برای سالک)هم بسیار است.

96 . با اهل ذکر ور نروید و درگیر نشوید که اثر وضعی دارد.

97 . نباید از دستور استاد بیشتر ذکر گفت.

98. آنهایی که زحمت می کشند و ثمرۀ خوبی نمی یابند برای این است که شرایط در آنها جمع نیست.

منبع : روح و ریحان و محبت جانان،سید علی اکبر صداقت،ص218-213

تهیه و تنظیم : محسن سپهوند