کلامی از شیخ بهایی

 آدمی اگر پیامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نیست،زیرا :

اگر بسیار کار کند،می گویند احمق است!

اگر کم کار کند،می گویند تنبل است!

اگر بخشش کند،می گویند افراط می کند!

اگر جمع گرا باشد،می گویند بخیل است!

اگر ساکت و خاموش باشد،می گویند لال است!

اگر زبان آوری کند،می گویند وراج و پرگوست!

اگر روزه برآرد و شبها نماز بخواند، می گویند ریاکار است!

و اگر نکند ، می گویند کافر است و بی دین!...

لذا نباید بر حمد و ثنای مردم اعتنا کرد

و جز از خداوند نباید از کسی ترسید.

پس آنچه باشید که دوست دارید.

 

تهیه و تنظیم : یار آشنا