ای سالک ! نه مأیوس باش و نه مغرور

مغرور به شفاعت شافعان علیهم السلام مباش

حضرت امام خمینی (ره) در نامه ای به فرزندشان سید احمد خمینی فرمودند:

پسرم! گناهان را،هر چند کوچک به نظرت باشند،سبک مشمار « اُنظر الی مَن عَصَیت - بنگر چه کسی را نافرمانی می کنی » و با این نظر،همۀ گناهان، بزرگ و کبیره است.به هیچ چیز مغرور مشو و خدای تبارک و تعالی را که همه چیز اوست،و اگر عنایت رحمانیش از موجودات سراسر عالم وجود لحظه ای منقطع شود،اثری حتی از انبیاء مرسلین و ملائکه مقربین باقی نخواهد ماند،جون همه عالم جلوۀ رحمانیت او - جلّ و علا - است،و رحمت رحمانی او - جلّ و علا - به طور مستمر (با کوتاهی لفظ و تدبیر)مبقی نظام وجود است «ولا تکرار فی تجلّیه جلّ و علا» و گاهی تعبیر شود از آن به بسط و قبض فیض علی سبیل الاستمرار.در هر حال حضور او را فراموش مکن و مغرور به رحمت او مباش،چنانکه  مأیوس نباید باشی،و مغرور به شفاعت شافعان علیهم السلام مباش که همۀ آنها موازین الهی دارد،و ما از آنها بی خبریم.مطالعه در ادعیۀ معصومین علیهم السلام و سوز و گداز آنان از خوف حق و عذاب او سرلوحۀ افکار و رفتارت باشد.

هواهای نفسانی و شیطانیِ نفس امّاره ما را به غرور وامیدارد و از این راه به هلاکت می کشاند.

منبع : برگرفته از نامه ی حضرت امام خمینی به فرزند گرامیشان سید احمد خمینی،نوشته شده در تاریخ 26 تیر 63،

چاپ شده در کتاب نقطه عطف

تهیه و تنظیم : یار آشنا

http://baorafa.blogfa.com/